خانه / نقد فیلم / وحشی‌ طور (۲۰۱۳)

وحشی‌ طور (۲۰۱۳)

 (Wildlike (2013
وحشی‌ طور
(۲۰۱۳)

نویسنده و کارگردان: فرانک هال گرین
تهیه‌کننده: فرانک هال گرین / جولی کریستاس / شویلر ویز / کریستین وچون
استودیو: آلاسکا فیلم
ژانر: اکشن / ماجراجویی / دراممرموز
محصول: آمریکا
مدت: 104 دقیقه

“توجه فرمایید،‌ با خواندن این مطلب، ممکن است داستان فیلم لو برود.”

سکوتی پر از حرف

وحشی‌ طور، فیلمی‌ست که در بستر حیات‌وحش و خوی وحشی انسان‌ها اتفاق می‌افتد.

وحشی‌طور
فیلم وحشی‌طور

مکنزی (الا پورنل) دختر معصوم و چهارده ساله‌ای‌ست که در نوجوانی با روی دیگری از زندگی روبه‌رو می‌شود. او که پدرش را از دست داده و مادرش دوره درمانی‌ای را طی می‌کند، قرار می‌شود برای مدتی با عمویش (برایان گراتی) در آلاسکا زندگی کند. عمویی که قرار است مانند پدرش باشد؛ اما او را مورد آزار جنسی قرار می‌دهد. مکنزی یک‌مرتبه و بی‌مقدمه به دنیای خشن آدم بزرگ‌ها پرت می‌شود. او سردرگم است و نمی‌تواند این مشکل را هضم کند در نتیجه فرار را بر قرار ترجیح می‌دهد و در این راه به آدم‌های مختلفی برمی‌خورد. زن و مرد، پیر و جوان. اما آیا می‌تواند دوباره به کسی اطمینان کند؟

خط سیر داستان بسیار روان است، با دیالوگ‌هایی کم، اما کاملا مفید و مناسب برای مشخص شدن موضوع. برخی از این دیالوگ‌ها را نمی‌شنویم، بلکه آن‌ها را به‌صورت پیامک در گوشی مکنزی می‌خوانیم و این‌گونه مخاطب خود را کاملا درگیر ماجرا حس می‌کند و لحظه‌ای از دیدن فیلم منفک نمی‌شود.

مسئله اعتماد به افراد در این فیلم به‌ طور جدی به چالش کشیده می‌شود؛ به نحوی که نسبت به عموی قصه، با این که از عمل خود اظهار پشیمانی کرده، تنفر عجیبی حس می‌شود. تنفر و ناراحتی زمانی به اوج خودش می‌رسد که عموی مکنزی، در کشتی دیده می‌شود و این فکر به سراغ مخاطب می‌آید که اگر مکنزی دوباره به دست او بیفتد چه رخ خواهد داد. انگار مخاطب هم نمی‌تواند به این مرد اعتماد کند.

گاهی انسان با نزدیک‌ترین افراد، حتی اگر هم‌خون باشند، فرسنگ‌ها احساس دوری می‌کند ولی ممکن است مانند مکنزی با غریبه‌ای به نام رنه (بوروس گرین‌وود) آشنا و همسفر شود و تمامی آن اعتماد از دست رفته را، دوباره بدست آورد. غریبه‌ای که پایبند ارزش‌های انسانی و اخلاقی‌ست و در تقابل با عموی مکنزی، مانند خیر در برابر شر می‌ماند.

شاید بتوان گفت این اعتماد از لحظه‌ای بطور جدی شروع به شکل گرفتن می‌کند که مکنزی و رنه در دل جنگل برای رهایی از خرس درنده با هم همکاری و به هم اعتماد می‌کنند. این اعتماد چند بار متزلزل می‌شود، مثلا در  قسمتی از فیلم، مکنزی بعد از دانستن این که رنه بیوه همسرش است، حس می‌کند باید برای او کاری کند اما عمل‌اش اشتباه است و یا در قسمتی دیگر که رنه برای کمک به مکنزی، پلیس را در جریان می‌گذارد و نوجوان باهوش قصه از این امر مطلع می‌شود؛ اما بعد از همه این ماجراها، مخاطب شاهد اعتمادی قوی و بی‌چون و چرا بین مکنزی و رنه است. اعتمادی بین دو دوست حقیقی، بین پدر و دختر.

صحنه‌هایی ناب و بی‌نظیر از طبیعت بکر آلاسکا، بازی‌های بسیار خوب، تدوین، تصویربرداری و صداگذاری عالی و حتی با این که “فرانک هال گرین” دست روی موضوع حساسی چون آزار جنسی توسط محارم می‌گذارد، وحشی‌طور، فیلمی خوب، مقبول و باورپذیر از آب درمی‌آید.

فیلم با پایانی باز و احتمالا خوش به اتمام می‌رسد. پایانی که مکنزی را به زندگی بر می‌گرداند و رهایی بخش او می‌شود.

این را نیز ببینید

انتبه (هفت روز در انتبه)

انتبه – مقایسه‌ی چهار فیلم

انتبه – مقایسه‌ی چهار فیلم (۲۰۱۸-۱۹۷۷-۱۹۷۶) (۱) شاید تا قبل از ۲۷ ژوئن سال ۱۹۷۶، …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *