خانه / نقد فیلم / حالا منو می‌بینی ۲ (۲۰۱۶)

حالا منو می‌بینی ۲ (۲۰۱۶)

(2016) Now You See Me 2
حالا منو می‌بینی ۲ (۲۰۱۶)

کارگردان: جان اِم. چو
نویسنده: اِد سولومون
تهیه‌کننده: الکس کورتزمن / روبرتو اورچی / بابی کوهن
ژانر: ماجراجویی / سرقت / مرموز
محصول: ایالات متحده آمریکا
مدت: ۱۲۹ دقیقه

“توجه فرمایید،‌ با خواندن این مطلب، ممکن است داستان فیلم لو برود.”

رابین‌ هوودهای مدرن

 به شخصه فیلم “حالا منو می‌بینی” (۲۰۱۳)، را دوست دارم. فیلمی جذاب، پر از عمل، با داستانی جالب و گره‌گشایی‌ خیلی خوب. کاملا متفاوت با فیلم‌های دیگر تَردستی و جادوگری‌.

اما، قسمت جدید فیلم، “حالا منو می‌بینی ۲”، در مجموع ناامیدکننده است. پر از افت و خیز. در یک لحظه می‌تواند خیلی خوب، متوسط یا بد باشد. قسمت‌هایی جذاب و قسمت‌هایی حوصله سربر. برخی دیالوگ‌ها مفید و جالب، برخی دیگر سطحی و بی‌فایده و همه این‌ها ممکن است در یک سکانس با هم اتفاق بیفتند.

حالا منو می‌بینی ۲
فیلم حالا منو می‌بینی ۲

مهم‌ترین و جذاب‌ترین سکانس فیلم‌، سکانس جابه‌جایی تراشه در محیطی پر از نگهبان و احتمالا دوربین‌های امنیتی‌ست. این سکانس،‌ از لحاظ تکنیک فیلم‌برداری، تدوین، صدا، نور و کارگردانی خیلی خوب کار شده؛ اما غیرممکن بودنش را که کنار بگذاریم، بعد از مدتی حوصله‌ سر بر می‌شود. عمل تردستی خیلی تکرار می‌شود و شاید تنها دلخوشی من در پایان فیلم این بود که بالاخره ‌”سوارکارانِ”(۱) و (۲) داستان، در قسمت جابه‌جایی کارت،  بد رودستی خوردند.

فیلم خیلی خوب و احساسی شروع و با اغراقی زیاد گره‌گشایی می‌شود. تمام مردم دنیا بیکار هستند و شوی عجیب غریب سوارکاران را برای لحظه تحویل سال نو میلادی نگاه می‌کنند. آن هم چه شویی! شعبده‌بازان قصه در جایگاه “رابین هوود” هستند و “پرنس جان”، وزیر کوچولویش “هیس” و داروغه ناتینگهام را وسط رودخانه تیمز لندن رسوای عالم و آدم می‌کنند. آن هم با ترفند ثابت بودن هواپیما. شاید هم آرتور ترسلر (مایکل کین)، والتر مبری (دنیل رادکلیف)، چیس مک‌کینی (وودی هارلسن) و تمامی محافظان، از گیر انداختن سوارکاران بیش از حد ذوق زده بودند و اصلا متوجه هیچ تغییر فشاری در لحظه‌ی مثلا بلند شدن هواپیما از روی باند نشده‌اند. شاید!

چرا در این قسمت جدید فیلم، باید از هر فیلم موفقی نشانه‌ای باشد؟ غرق شدن پدر ِ (ریچارد لین) دیلان شیریک (مارک رافالوو) در ابتدای فیلم، همان‌طور که ذکر شد، خوب و احساسی است و نجات دیلان در ادامه فیلم، آن هم از ته دریا و با دست خالی توسط دوستانش، بدجوری یادآور فیلم “ماموریت غیرممکن ۵” است. درگیری در بازار چینی و دیدن دیلان در حال زد و خورد،‌ “جکی چان” و فیلم‌های رنگارنگ و اکشن او را تداعی می‌کند. غرق شدن در آب آن هم در جعبه، شعبده‌بازی با کبوتر و شوخی بی‌نمکِ “بیآین بکشیمش”، وجود یک قُل دیگر و هنرنمایی “سِر مایکل کین” ـ دیدن ایشان در فیلم‌ها، همیشه باعث مسرت من است ـ فیلم “پرستیژ” را جلوی چشمانم می‌آورد. دنیل رادکلیف هم که انگار با دنیای جادو و شعبده و هر چه ماورای طبیعی‌ست عجین شده، بازی به نسبت خوبی را در این فیلم، از خود به نمایش گذاشته‌است.

فیلم “حالا منو می‌بینی ۲”، زنجیره‌ای از کینه‌ها و انتقام‌هاست. انتقام دیلان از تادئوس بردلی (مورگان فری‌من)، مامور اف.بی.آی از دیلان، آرتور از سوارکاران، سوارکاران از آرتور و والتر، برادران مک‌کینی از همدیگر و … .

هیپنوتیزم کاراکترهای اصلی و سر در آوردنشان از چین،‌ ایده‌ای جالب و خلاقانه در فیلم به شمار می‌آید و برای مدتی مخاطب را درگیر خودش می‌کند. فیلم رنگارنگ است و از لحاظ بصری جذاب. موسیقی هم به بهترین نحو ممکن در فیلم استفاده شده‌ و کارگردانی خوب است.

شعبده‌بازی‌های فیلم، همان عالی، متوسط و بدی‌ست که عرض کردم. بازی با نور که خطای دید ایجاد می‌کرد و باعث می‌شد قطرات باران ثابت به نظر آیند، عالی، بازی با کارت‌های بزرگ و جابه‌جایی آدم‌ها متوسط و پرواز کبوتر، بد بود. واقعا پرواز کبوتر شعبده به حساب می‌آید؟

فیلم “حالا منو می‌بینی ۲” را چند بار دیدم و متاسفانه خودِ فیلم برایم در مجموع، متوسط و بد است و هر چه دنبال عالی ِ آن گشتم، پیدایش نکردم.

پی‌نوشت:

۱) Horsemen
۲) اگر مایل بودید، در مورد “چهار سوار آخرالزمان” یا “Four Horsemen of Apocalypse” نیز، مطالعه فرمایید.

این را نیز ببینید

انتبه (هفت روز در انتبه)

انتبه – مقایسه‌ی چهار فیلم

انتبه – مقایسه‌ی چهار فیلم (۲۰۱۸-۱۹۷۷-۱۹۷۶) (۱) شاید تا قبل از ۲۷ ژوئن سال ۱۹۷۶، …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *