خانه / نقد فیلم / خواهر کوچک ما (۲۰۱۵)

خواهر کوچک ما (۲۰۱۵)

(2015) Our Little Sister 
خواهر کوچک ما (۲۰۱۵)

نویسنده و کارگردان: هیروکازا کوریدا
تهیه‌کننده: کائورو ماتسوزاکی / هیجیری تاگوچی
ژانر: درام / خانوادگی
محصول: ژاپن
مدت: ۱۲۶ دقیقه

“توجه فرمایید،‌ با خواندن این مطلب، ممکن است داستان فیلم لو برود.”

دخترانه، خواهرانه، عاشقانه

وقتی به تماشای فیلم “خواهر کوچک ما” می‌نشینیم،‌ درست مثل این است که به داخل “مانگا”(۱)ی ِ “خاطرات شهر کنار ساحل” اثر “آکیمی یوشیدا” پا گذاشته‌ایم. مانگایی ملودرام که “هیروکازا کوریدا” به بهترین نحو فیلم‌نامه‌اش را نوشته و کارگردانی کرده‌است. حاصل، فیلمی‌ست آرام و احساسی که می‌تواند هر بیننده‌ای را با خود همراه کند. داستان چهار خواهر.

خواهر بزرگ، ساچی کودا (هاروکا آیاسه)، پرستاری جدی، آرام، تودار، معقول و درگیر رابطه‌ای عاطفی با پزشکی (ریوهی سوزوکی) متاهل است و نمی‌تواند با خودش و چنین رابطه‌ای کنار بیاید. خواهر دوم، یوشینو کودا (ماسامی نگاواسا)، کارمند بانک، منطقی، رویایی و عاشق نوشیدنی است. خواهر سوم، چیکا کودا (کاهُ) یک دختر شاداب و سرزنده‌ست و در یک فروشگاه ورزشی مشغول به کار.

خواهر کوچک ما
فیلم خواهر کوچک ما

پدر، پانزده سال پیش به خاطر زن دیگری ترک‌شان کرده‌است. سه خواهر در خانه‌ی قدیمی مادربزرگ‌شان در شهر “کاماکورا” زندگی می‌کنند و روی پای خود و کنار هم ایستاده‌اند. علی‌رغم تمامی مشکلات‌ و اختلاف نظرهایشان، همدیگر را دوست دارند، به هم احترام می‌گذارند، سعی می‌کنند یکدیگر را درک کنند و به روش و سبک خودشان زندگی کنند و آینده‌شان را بسازند. حالا بعد از پانزده سال، پدر مرده‌ است و دختران تصمیم می‌گیرند دلگیری‌شان را کنار بگذارند. با قطار،‌ به مراسم تدفین پدر می‌روند.

دختر نوجوان و زیبایی به استقبال‌شان می‌آید. خواهر ناتنی‌شان، سوزو آسانو (سوزو هیروسه). خواهری که تا به حال او را ندیده بودند. خواهران برزگ‌ترش از این که او بعد از مرگ پدرشان مجبور است با مادر خودخواهش زندگی کند،‌ ناراحتند و زمان برگشت به او پیشنهاد می‌دهند که اگر دوست داشته‌باشد، می‌تواند به شهر آن‌ها بیاید و با خواهرانش زندگی کند. این پیشنهاد برای سوزوی کوچک و مهربان، جذاب و وسوسه کننده‌است. سوزو می‌پذیرد.

فیلم “خواهر کوچک ما”،‌ آرام و آهسته پیش می‌رود به دور از هر پیچیدگی‌ای. ما با چهار خواهر و زندگی‌شان همراه هستیم. چهار انسان معمولی، ساده و دوست‌داشتنی. آدم هایی که به دل می‌نشینند. ضربآهنگ فیلم آرام است؛ اما نمی‌توانید یک لحظه از دیدنش غافل شوید چون احتمالا یک نگاه معنادار و حرف‌هایی که شخصیت‌ها در سکوت‌شان می‌زنند را، از دست می‌دهید.

در این فیلم، مانند اکثر فیلم‌های ژاپنی، “طبیعت”، یکی از پرسوناژهاست. بازیگری توانا و تاثیرگذار. اوج حضور طبیعت در فیلم ِ “خواهر کوچک ما”، به عبور سوزو و دوست‌اش، فوتا (اوشیرو مائاده) از داخل ِ تونل ِ شکوفه‌های گیلاس برمی‌گردد. تصویربرداری و قاب‌بندی ِ عالی، موسیقی ِ بسیار خوب و بازی ِ خوب شخصیت‌های سوزو، فوتا و البته طبیعت، یک سکانس شاداب و بی‌نظیر را آفریده، که تا مدت‌های طولانی در ذهن مخاطب، باقی خواهد ماند. با دیدن این سکانس، شاید خنکی باد را روی پوست‌ صورت‌تان حس کنید و عطر شکوفه‌های گیلاس را هم استشمام کنید، حتی اگر تا به حال بوی عطرش را تجربه نکرده باشید.

فیلم در زمان حال و دنیای امروز ساخته شده؛ اما اِلمان‌های ژاپنی‌اش را حفظ کرده‌است. خوردن نوشیدنی‌های خانگی، انجام مراسم مذهبی خاص مردم ژاپن، غذا خوردن‌های دسته جمعی روی زمین، پیاده‌روی به سمت معبد و گپ‌وگفت، پوشیدن کیمونوهای زیبا در هنگام جشن و شکوفه‌های گیلاس، از فیلم “خواهر کوچک ما”، فیلمی اصیل و با هویت ساخته است.

در بین خواهران، سوزو، پدر را خوب می‌شناسد و گاهی از او و این که چقدر دلتنگش می‌شود سخن می‌گوید. پدری که هر چقدر برای سوزو آشناست، برای دختران دیگرش غریبه‌ به حساب می‌آید. سوزو از مادرش حرفی نمی‌زند. می‌داند که مادرش زندگی خواهرانش را خراب کرده‌ و پدر را از آن‌ها دزدیده‌است.

ساچی، بر سر ادامه رابطه‌اش با دکتر، دو دل است. حس می‌کند اگر با او در ارتباط باشد،‌ دقیقا دارد همان کاری را می‌کند که مادر سوزو، سال‌های پیش، با زندگی‌ خانوادگی او، یوشینو، چیکا و پدر و مادرشان کرده‌است. ساچی، باید تصمیمی سخت بگیرد.

خواهران با هم مهربان‌اند و شاد زندگی می‌کنند. حالا دیگر سوزو هم عضوی از این خانواده‌ی دوست داشتنی شده و خواهرانش نمی‌توانند بدون خواهر کوچک‌شان به زندگی ادامه دهند. صحنه‌ای که ساچی و سوزو بر بالای تپه‌ای ایستاده‌اند و ساچی به سوزوی کوچک می‌گوید: “هر وقت بخواهی می‌توانی از مادرت حرف بزنی”، بغض، سکوت و نگاه‌شان به هم و در نهایت در آغوش کشیدن یگدیگر، احساسی‌ترین، تاثیرگذارترین و عاشقانه‌ترین صحنه فیلم است.

خواهران قصه، مانند زنان کوچک، استوار، شاداب و قوی کنار هم می‌مانند و زندگی شادشان را به امید روزهای بهتر ادامه می‌دهند.

پی‌نوشت:

۱) مانگا، صنعت کمیک استریپ (نشریات کارتونی) است و از دهه ۱۹۵۰، درکشور ژاپن، گسترش یافت. کلمه مانگا، به معنای تصاویر طنزآمیز است و مشخصه‌ی بارز آن، شخصیت‌های کارتونی‌ای هستند که اغلب دارای ویژگی‌های خاص‌اند، مانند اغراق بیش از حد در اندام‌های بدن ( چشمان بزرگ، دهان و بینی کوچک) و همچنین داشتن موهایی با رنگ‌های غیرطبیعی.

این را نیز ببینید

آسانسوری به‌سوی قتل‌گاه

آسانسوری به‌سوی قتل‌گاه (۱۹۵۸)

آسانسوری به‌سوی قتل‌گاه (۱۹۵۸) (۱) (۲) Ascenseur pour l’échafaud (1958) Elevator to the Gallows (1958) …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *