دانش قصهگویی
به بهانهی چاپ دوم کتاب «دانش قصهگویی» با ترجمهی هنگامه ناهید و ویراستاری مسعود بُربُر، با هم بخشی از مقدمهی کتاب را میخوانیم:
«ما زندگی روزمرهمان را در حالتی داستانگونه تجربه میکنیم. داستان، درمانِ وحشت ماست. مغز، دنیایی از آدمخوبها و آدمبدها، و خودیها و غیرخودیها برای ما خلق میکند و ما در آن دنیا زیست میکنیم؛ مغز، هرجومرج و تاریکی واقعیت را به داستانی ساده و امیدوارکننده بدل میکند و در مرکز آن، ستارهی این داستان یعنی منِ شگفتانگیز و گرانبها را قرار میدهد که روی مجموعهای از اهداف تمرکز کرده و همین اهداف پیرنگهای زندگی ما را تشکیل میدهند. قصه، نتیجهی کاری است که مغز انجام میدهد.
من سالها با داستانها دستوپنجه نرم میکردم. عاقبت دستبهکار شدم و مجموعهای از کتابهای آموزشی سنتی «چگونه داستان بنویسیم» خریدم؛ و با خواندنشان متوجه چیز عجیبی شدم. برخی از مطالبی که نظریهپردازان داستان دربارهی روایت میگفتند، بهطرز شگفتانگیزی شبیه به آن چیزی بود که روانشناسان و عصبشناسانی که با آنها مصاحبه میکردم دربارهی مغز و ذهن به من میگفتند. قصهگوها و دانشمندان از دو مسیر کاملا متفاوت شروع بهکار کرده بودند و فرجامِ هر دو مسیر به کشف مسائل مشابه ختم شده بود. آیا ممکن است بتوانم این دو زمینه را به هم پیوند دهیم و در نتیجه، قصهگویی رابهبود بخشیم؟»
کتاب دانش قصه گویی در پنج فصل تنظیم شده که هر فصل به بررسی لایههای متفاوتی از قصهگویی میپردازد. در آغاز، بررسی خواهیم کرد که چگونه قصهگوها و مغز انسان، جهانهای زندهای را که در درونشان وجود دارد خلق میکنند. سپس، با قهرمان نقصدار در مرکز آن جهان مواجه خواهیم شد. بعد، در ضمیر ناخودآگاه آن شخص عمیق میشویم، داستانهایی قانعکننده، غیرمنتظره و احساسی در مورد مبارزات و ارادههای پنهانی که زندگی انسان را بسیار عجیب و دشوار میکند میگوییم. در نهایت، معنا و هدف داستان را بررسی خواهیم کرد و نگاهی تازه به پیرنگها و پایانها خواهیم داشت.
پینوشت:
۱) برای دریافت اطلاعات بیشتر در مورد کتاب «دانش قصهگویی» اینجا کلیک کنید.
۲) طراح جلد: علیرضا اکرمی
