خانه / منوی فیلم با مخلفات / نگاتیو / گل آفتابگردان (۱۹۷۰)

گل آفتابگردان (۱۹۷۰)

گل آفتابگردان
گل آفتابگردان

گل آفتابگردان (۱۹۷۰) (۱)
(I girasoli (1970
(Sunflower (1970

کارگردان: ویتوریو دسیکا
نویسنده: تونینو گويرا / جورجی اِمدیوانی / چزاره زاواتینی
تهیه‌کننده: آرتور کون / جوزف ای. لیواین/ کارلو پونتی
ژانر: درام / ملودرام
محصول: ایتالیا

مدت: ۱۰۰ دقیقه

بخشی از افتخارات:

۱) برنده‌ی جایزه‌ی بهترین بازیگر نقش اول زن برای سوفیا لورن از جشنواره‌ی فیلم دیوید دی دوناتلو در سال ۱۹۷۰ 

۲) نامزد دریافت جایزه‌ی بهترین بازیگر نقش اول زن ِ خارجی از جشنواره‌‌ی فوتوگراماس دِ پلاتا در سال ۱۹۷۱

۳) نامزد دریافت جایزه‌ی اسکار برای بهترین موسیقی اوریجینال در سال ۱۹۷۱

گل آفتابگردان
گل آفتابگردان

«یک زن، یک مرد، یک لحظه، یک نگاه، یک عشق، جنگ ..»

تمام آن‌چه که می‌توان در مورد فیلم گل آفتابگردان ِ ویتوریو دسیکا گفت، شاید در چند کلمه‌ی بالا خلاصه شود. یک فیلم خوب که از سینمای نئورآلیسم دسیکا فاصله گرفته و بیشتر از آثار قبلی‌اش تماشاگرپسند است. داستانی عاشقانه که به سرانجامی عجیب ختم می‌شود و زوج ِ هنری ِ لورن و ماستوریانی، مانند اکثر کارهای مشترک‌شان، در آن هم خوش درخشیده‌اند.

موسیقی فوق‌العاده‌ی مانچینی، درست مانند مزرعه‌‌ای که گل‌های آفتابگردان تا چشم کار می‌کند در آن گسترده شده‌اند، حضور مستمری در فیلم دارد که با بازی خوب سوفیا لورن، تمام آن‌چه که دسیکا در صدد ِ بیانش بوده را بازگو می‌کند.

جنگ همه چیز را تغییر می‌دهد، زندگی‌ها، ظاهر آدم‌ها، دوستی و دشمنی‌ها و حتی درونیات و عشق و علاقه را. درست مانند آدمی که پایش شکسته ولی هنوز بدنش گرم است و متوجه درد ِ اصلی نشده، جنگ نیز چنین است و اثر پلیدش را بعد از اتمام نشان می‌دهد. تا زمانی که هنوز صبح صلح طلوع نکرده، همه منتظر آن هستند و فکر می‌کنند به محض بالا رفتن پرچم‌های سفید، دردها و رنج‌ها تمام می‌شود، آوارگان به خانه و کاشانه‌شان و رزمندگان به شهرشان باز می‌گردند، کشورها ساخته می‌شوند و صدای خنده دوباره در کوچه‌ها می‌پیچد و تاریخ روزی که صلح محقق شد هم به جشن‌های ملی اضافه می‌گردد، مردم فکر می‌کنند با رسیدن صلح، دوباره همه چیز را از اول با هم می‌سازند و زندگی به روال عادی باز می‌گردد؛ اما حقیقت این نیست. حقیقیت این است که تازه بعد از جنگ، گویا دردی که این فاجعه به جنگ‌زدگان تحمیل کرده کم‌کم، حس می‌شود. خانه‌هایی که خراب شده و آدم‌هایی که دیگر به آن خانه‌ها باز نمی‌گردند، تنها یک چهره از هزار چهره‌ی کریه جنگ است و دسیکا، خیلی خوب این چهره‌ی زشت را در فیلم گل آفتابگردان، نشان داده.

پی‌نوشت:

۱) برای دریافت اطلاعات بیشتر در مورد فیلم «گل آفتابگردان» اینجا کلیک کنید.

این را نیز ببینید

کوپال

کوپال-پوستر (۱۳۹۵)

کوپال-پوستر (۱۳۹۵) (۱) (۲) امتیاز فیلم «کوپال» از پنج ستاره: ***+ (سه و نیم از …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *