خانه / نقد فیلم / خدایان مصر (۲۰۱۶)

خدایان مصر (۲۰۱۶)

(2016) Gods of Egypt 
خدایان مصر (۲۰۱۶)

کارگردان: الکس پرویاس
نویسنده:  مت سازاما / بورک شارپلس
تهیه‌کننده: باسیل ایوانیک / الکس پرویاس
ژانر: باستانی / اسطوره‌ای
محصول: ایالات متحده آمریکا / استرالیا
مدت: ۱۲۷ دقیقه

“توجه فرمایید،‌ با خواندن این مطلب، ممکن است داستان فیلم لو برود.”

اسطوره‌های پوشالی 

“ازیریس”(برایان براون) ایزد مردگان و جهان پس از مرگ، “ایزیس”(راچل بلیک) الهه طبیعت، “هوروس”(نیکلای کاسترـوالدو) ایزد هوا و انتقام، “حاثور”(الودی سونگ) الهه عشق و… همه در مصر باستان، میان آدم‌های فانی زندگی می‌کنند و به اداره امور جهان و انسان‌ها مشغول‌اند. در روز تاج‌گذاری ِ هوروس، وقتی همه مردم جمع هستند و منتظرند تا جشن بگیرند و پای‌کوبی کنند،‌ عموی هوروس، “ست”(جرالد باتلر) ایزد بیابان،‌ به مراسم می‌آید و از روی حسادت و کینه، برادرش ازیریس را می‌کشد. هوروس که به خاطر مرگ پدرش خشمگین است، در صدد انتقام از ست بر می‌آید و در جدالی بزرگ و سخت که بین دو خدا صورت می‌گیرد، ست، بر هوروس غلبه می‌کند و پیروز میدان می‌شود؛ اما هوروس را نمی‌کشد، بلکه چشمان تیزبین و قوی‌اش، که قدر او در آن‌هاست را در می‌آورد. از دست دادن چشمان، برای هوروس سخت‌تر از مرگ است. ست، تاج شاهی را بر سر می‌گذارد و خود را پادشاه اعلام می‌کند.

خدایان مصر
فیلم خدایان مصر

یک سال می‌گذرد و مردم مصر، روزگار بدی را تحت سلطه ست سپری می‌کنند. دزدی جوان و عاشق به نام “بک” (برنتون توایتز) که از این همه ظلم به تنگ آمده، با کمک نامزدش “زایا”(کورتنی ایتون) راه ورود به گنجینه‌های مصر را برای بدست آوردن یکی از چشم‌های هوروس می‌یابد. زایا، به هوروس معتقد است و فکر می‌کند زمانی مصر و مردمش به آرامش می‌رسند که هوروس چشمانش را از ست، باز پس گیرد،‌ قدرتش را دوباره بدست آورد و ست، این ایزد بد طینت را، مغلوب کند.

بک ِ جوان، با زیرکی و شجاعت و به کمک دستورالعملی که زایا به او داده، یکی از چشمان هورس را بدست می‌آورد. به دنبال زایا می‌رود و در حین فرار از دست معمار اعظم، اورشو(روفوس سول)، زایا کشته می‌شود. بک، با امید به برگرداندن زایا از جهان پس از مرگ، به سراغ هوروس می‌رود و هوروس هم در برابر این چشمی که عاشق ِ دلیر برایش آورده و با شرط باز پس‌گیری چشم بعدی با کمک بک، به او قول حیات مجدد برای زایا را می‌دهد. امری نشدنی که بک از آن بی‌خبر است.

ست، از این که هوروس نیمی از قدرتش را یافته با خبر می‌شود و سعی می‌کند به هر طریقی، قدرت تمام خدایان را در خود جمع کند تا شکست ناپذیر گردد، از جمله قدرت پدرش “رع”(جفری راش) ایزد خورشید را. کشتن رع همانا و تسلط آپوفیس، هیولایی شیطانی که در تاریکی مطلق زندگی می‌کند بر رود نیل و مصر، همانا. جهان ِ آدمیان و جهان ِ پس از مرگ، در حال نابودی‌ست و کسی جلودار ِ ست و آپوفیس نیست. آیا هوروس می‌تواند جلوی فاجعه را بگیرد؟

فیلم خدایان مصر، فیلم بدی‌ست با یک فیلم‌نامه گسسته و بی‌هدف. خدایان که اسطوره‌های مصر هستند، ایزدانی ذلیل، لوس، بدذات، ، خودخواه، بدرد نخور، ترسو و بی‌کفایت‌اند و اصلا نمی‌توانند در مخاطب حس بزرگی و خدایی که ویژگی خاص‌شان است را، ایجاد کنند. بیننده عوض خدایان ِ با ابهت مصر، گویی در حال تماشای کودکانی لجوج است که اگر وجود بک ِ فانی ـ به قول همان خدایان ـ نبود، هرگز نمی‌توانستند راه به جایی برند و دوباره بر زمین صاف و مسطح فیلم، مسلط شده و همان خدایی نصفه و ناقص‌شان را بکنند.

فیلم خدایان مصر، نه انسجام دارد، نه ریتم. درست مانند این است که یک سری صحنه‌های بی‌ربط و جداجدا را ناشیانه سر هم کرده‌باشند و به زور ِ جلوه‌های ویژه، مخاطب را مجبور به تحمل این وضع کنند. شرایط ترسیم شده در فیلم مانند جنگ، کینه و سوءاستفاده از مصر و مصریان، چه برای خدایان و چه برای آدمیان، سخت‌تر از آن است که ایزدان قصه، این همه لودگی کنند. لابد دست‌اندرکاران فیلم خدایان مصر، انتظار شنیدن قهقه‌ی مخاطبین در سالن‌های سینما را داشته‌اند، وگرنه این همه مزه‌پرانی برای یک فیلم باستانی و اسطوره‌ای، یا نشان از به سخره گرفتن ایزدان مصر است یا عدم درک و دانش صحیح نویسندگان فیلم‌نامه، کارگردان و بقیه عوامل فیلم از اسطوره‌های مصر باستان. بک هم که انگار نه انگار نامزد جوان و زیبایش را از دست داده، طلایه‌دار این کمدی مثلا افسانه‌ایست.

طراحی صحنه و لباس، تا حدود زیادی نسبت به بقیه اجزای فیلم، خوب عمل کرده و یکی از دو سه نقطه قوت فیلم خدایان مصر به‌حساب می‌آید. برای جلو‌ه‌های ویژه این فیلم،‌ هزینه‌ی زیادی شده‌است؛ اما اکثر جلوه‌های ویژه تکراری هستند و می‌توان رد پای آشکاری از صحنه‌های اکشن فیلم‌های اسطوره‌ای و باستانی، مانند “هرکول”، “ملیفیسنت” و حتی کارتون “علاالدین” را در فیلم، مشاهده کرد. با تمام این اوصاف، جلوه‌های ویژه هم یکی دیگر از آن معدود نقاط قوت فیلم خدایان مصر در مقایسه با بقیه اجزای آن است.

فیلم،‌ در فروش هم موفق عمل نکرده؛ اما معتقدم شانس شدیدا با سازندگان این فیلم یار بوده که فیلم، فروشی تقریبا برابر با هزینه ساخت داشته‌است و شاید همین ضرردهی کم را، بتوان بالاترین دست‌آورد فیلم خدایان مصر، به حساب آورد.

این را نیز ببینید

هاری

هاری (۱۳۹۳)

هاری (۱۳۹۳) (۱) کارگردان: امیراحمد انصاری نویسنده: امیرعلی محسنین تهیه‌کننده: مهدی مددکار ژانر: درام-اکشن محصول: …

4 نظرات

  1. بنده در حد کمی با جریان فراماسونری و تسلط یهود بر جهان امروز اشنا هستم. بنظرم موضوع عمیق تر ازین حرفاست..در دنیایی که ماورا بکلی انکار و تمسخر میشود، _ددر سده بیست و یکم_که تمام عقاید ادیان به عنوان افسانه و دروغ و افیون و مخدر و توهم به جهان معرفی میشوند، ایا جای سوال نیست که در حالی که حتی تاریخ ادیان زیر سوال رفته، چرا باید خرافه های ایین یهود، با استمداد از اخربن دستاوردهای صنعت سینما،،_تبلیغ شود _و بر عکس نظر نگارنده مطلب فوق،بسیار زیرکانه، این خرافه ها را تنها نگرش های صحیح در مورد ماورا به عمق ذهن مخاطب میکشاند؟!؟!
    جوری که انگار جهان غرب،باهمه بی باوری به ماورا _در مورد باورهای یهود استثنا قایل شده_و انرا به رسمیت میشناسد؟!؟!
    امیدوارم اگر امکانش هست، همینجا، بحثی دیگر دراین زمینه ببینم، به قلم یک متخصص نه امثال بنده که فقط تیتر مطلب را بلدند…باتشکر

  2. ما که این فیلم را دوس داشتیم و خیلی لذت بردیم

  3. خیلی فیلم خوبی بود

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *